علىالخصوص در مباحث الهيات و مبدأ و معاد ، به نصوص آيات باهرات قرآنى و شواهد احاديث مأثوره متمسك شده است ، مبتنى بر اين اصل اصيل كه قرآن مجيد از سرچشمهء وحى و سنّت از منبع الهام ربانى تراوش كرده و از اين جهت همچون حقايق برهانى « حق لا ريب فيه » است . بنابراين كسى مىتواند از فلسفهء ملا صدرا كاملا استفاده كند و به عمق افكار او پى ببرد كه با چهار مشرب علمى فلسفهء علمى فلسفهء مشائى و اشراقى و فن كلام و عرفان و تصوف به خوبى آشنا باشد ، يعنى هر كدام از آنها را لااقل يك دورهء مختصر پيش استاد خوانده و خوب ياد گرفته باشد و از آن پس به تحصيل حكمت متعاليه اسفار بپردازد ؛ چنان كه ما بين اساتيد و طلاب سلف تا زمان ما معمول بود كه در مبادى فلسفه كتبى را از قبيل شرح حكمت العين و شرح اشارات خواجهء طوسى - هر دو قسمت منطق و فلسفه - و شفاى ابو على همچنان دو بخش منطق و فلسفه ، و شرح تجريد و شرح فصوص الحكم و شرح مفتاح الغيب و در زمان ما تمام دورهء منطق و حكمت و شرح منظومهء سبزوارى را نيز پيش استاد مىخواندند و بعد از آن به درس اسفار مىپرداختند . عجب است كه استاد ما - رضوان الله عليه - [ 1 ] با همهء اين مقدمات باز درس